Malaga

    Malagę, stolicę Costa del Sol a dokładnie Andaluzji odwiedziłam w czerwcu, na koniec mojego pobytu w Hiszpanii. Nie zwiedziłam jej dokładnie bo byłam tam tylko dobę. Wędrowałam uliczkami starego miasta, przyglądałam się budynkom i ludziom, spróbowałam  tutejszego jedzenia.

Miasto posiada zabytki z czasów rzymskich, arabskich i chrześcijańskich. W 1951 roku odkryto teatr rzymski zbudowany w czasach Augusta w I wieku naszej ery, u podnóża góry na której muzułmanie zbudowali w XIV wieku zamek Giblarfaro. Na mapce pod 3- teatr rzymski, 2 -muzułmańska twierdza Alcazaba,4- zamek Giblarfaro

To duża niespodzianka gdy wprost ze współczesnej ulicy wchodzisz na plac z rzymskim teatrem.

Katedra Wcielenia nazywana przez miejscowych La Manquita, co znaczy nigdy nie dokończona, była budowana ponad 200lat na miejscu gdzie w czasach arabskich znajdował się meczet a wcześniej wczesnochrześcijańska bazylika. Budowana była w latach 1528 - 1728. Zaprojektowana w stylu renesansowym, w środku z elementami gotyckimi i barokową fasadą. Zbudowano jedną wieżę, druga nigdy nie powstała.

Obok w 1762 roku zbudowano Pałac Biskupi.

I jeszcze uliczne migawki z Malagi.

I dla ciekawych otoczenie przeciętnego, niedużego bloku na nowszym osiedlu, widok z okna na basen  dla mieszkańców i kadr z mieszkania, w którym właścicielka spędza zimową porę.

 

 W oczekiwaniu na zimę

    W listopadzie nieco przymroziło, w grudniu praktycznie cały czas na małym plusie. Oglądam zdjęcia z innych części Polski. Tam cieszą się chociaż odrobiną śniegu a u nas nic. Było kilka słonecznych dni i okazja na spacer z aparatem. W okolicach Wisłoki stały bywalec, dzięcioł białoszyi oraz kwiczoły i dzwońce.

Pokazały się nurogęsi. Zawsze daleko bo wędkarze im przeszkadzają.

Wiewiórki bardzo aktywne w parku;

Że święta się zbliżają widać po ozdobach; choinka przy dworku Oborskich.

I jeszcze krzaczek kaliny wonnej .

A z wystawy plastyków amatorów dudek wyrzeźbiony w drewnie.

Ponieważ tuż za Wisłoką zaczyna się wieś Podleszany robimy wycieczkę okrążając ją. 

To odległy widoczek na miasto za rzeką;

Dwie kapliczki przydrożne;

I takie ciekawostki przed domem;

Wieś przeżywała wiele powodzi. Ostatnia w 2010 roku przed wybudowaniem wałów była szczególnie groźna. Prawie cała wieś była zalana, więc jest i Jan Nepomucen.

Mielec ma też swojego Nepomucena z 1736 roku. Dzisiaj oddalony od obecnego nurtu rzeki.

Byłam też dwa razy w lesie i nad stawami. Trochę tam smutno bo wody w stawach ubyło. W stołówce ptasiej bogatki i kowaliki. Kowaliki są tak odważne że praktycznie podlatują na wyciągnięcie ręki.

Jedna czapla biała, roztropnie płoszy się uciekając na wysokie drzewa.

W lesie jeszcze dość zielono. Najpiękniejsze są mchy.